ตำราเก่าปี 1911 วาดภาพไพ่ใบนี้ไว้ชัด ชายหนุ่มในชุดงดงามยืนอยู่ที่ขอบหน้าผา ก้าวเท้าเบาราวกับโลกทั้งใบไม่มีแรงพอจะรั้งเขาไว้

เขาไม่ได้ก้มมองเหวเบื้องล่าง เขามองฟ้ากว้างตรงหน้า มือหนึ่งถือดอกกุหลาบ สุนัขกระโจนอยู่ข้างกาย ดวงอาทิตย์ส่องอยู่ข้างหลัง

ตำราเล่มนั้นเรียกเขาว่าเจ้าชายจากอีกโลกที่มาท่องโลกใบนี้ คือวิญญาณที่ออกเดินทางเพื่อหาประสบการณ์

ตำรารุ่นใหม่จึงอ่านไพ่ใบนี้เป็นการเริ่มต้น การเข้าสู่ช่วงใหม่ของชีวิต การมุ่งหน้าเข้าหาสิ่งที่ยังไม่รู้จัก

เล่มเดียวกันว่า ถ้าคุณกำลังยืนอยู่หน้าทางเลือกหรือช่วงที่ใจลังเล ไพ่ใบนี้บอกให้เชื่อตัวเองและตามหัวใจ ต่อให้มันดูบ้าหรือดูโง่แค่ไหน

แต่พลิกไปหน้าคำพยากรณ์ของตำราปี 1911 คำที่รออยู่กลับคนละโทน ความเขลา ความคลั่ง ความฟุ่มเฟือยเกินตัว ความมัวเมา ไปจนถึงการถูกเปิดโปง

อีกเล่มจากปี 1888 ก็เตือนใกล้กัน ว่าไพ่ใบนี้หมายถึงความเขลา การต้องชดใช้ และความโลเลไม่แน่นอน

ในภาพ ขอบเหวไม่มีความน่ากลัวอยู่เลย ตำราว่าราวกับมีทูตสวรรค์รอรับอยู่ ต่อให้เขาเลือกกระโดดลงไปเอง

แต่คำว่าราวกับ ไม่ใช่คำสัญญา

โจทย์ของไพ่ใบนี้จึงสั้นมาก แยกให้ออกว่าใจที่เบาอยู่ตอนนี้คือศรัทธา หรือความมัวเมา แล้วค่อยก้าว